در استانه مذاکرات بغداد شیوع این تقکر نوعی هجمه برنامه ریزی شده بر اساس مشکلات اقتصادی است و ان چه آزار دهنده  ،سکوت مسئولان در مقابل روند اتفاقات است.وضعیت امروز کشور ربطی به تحریم ندارد امروز ایران را با هشت سال جنگ و بمب و موشک که می نگری باور نخواهی کرد ایران امروز زیر بار تحریم ها کمر خم کرده است.

جنگل بی لیاقتی و فساد و تبعیض امروز با جرقه  تحریم آتش گرفته است. فساد و تبعیض در دل حاکمیت رخنه کرده و فقر می رود با مردم همنشینی صمیمی گردد و باید پرسید کجایند منادیان مبارزه با فقر و فساد و تبعیض؟

باور کنیم استقلال و پیشرفت در سایه تحریم هم قابل دستیابی است اما باور نکنیم دستیابی آن تنها با دعا و فضل الهی صورت می گیرد. فضل الهی شامل امتی می گردد که در طلبش بی قرارند . ایران امروز ما بدون شک مریض است. ایران اسلامی در تب فساد و تبعیض گر گرفته نمی توان از جهاد اقتصادی با سه هزار هزار! میلیارد تومان ها اختلاس گفت ، تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی با حقوق و پادش چند ده میلیونی مدیران و حقوق چند صد هزارتومانی کارگر امکان پذیر نیست، نمی شود آقا جان ، به خدا نمی شود!

باید اداره کشور را به دست افراد لایق و اخلاقی سپرد باید حکومت دینی کرد  ونه به نام دین حکومت ، باید فیلتری در شورای نگهبان قرار داد که غیر از قرتی ها و معاندان یقه ریشدارهای بی ریشه منفعت طلب را هم بگیرد اگرچه هنوز برای من سوال است که رییس اسبق بانک صادرات! نقشش در فساد اقتصادی چه بود؟

 انرژی هسته ای به درد ما هم نخورد  برای تو دهنی به خیلی ها از فعالیت در این زمینه حمایت خواهیم کرد و ایستادگی، اما یادمان باشد فساد و تبعیض هر ملتی را از درون پوچ خواهد کرد .

مواظب باشیم لاپوشانی ها و فرار از مشکلات با ما آن نکند که امیرالمونین در بخش از خطبه 14 نهج البلاغه فرمودند:

"نشانه ای برای تیرانداز، لقمه ای برای خورنده و صیدی برای صیاد "

والعاقبة للمتقین

وقتی خبر توقف تولید خودروی 206 از طرف صداو سیما تکذیب شد برای ما که در هوای ایرانخودرو زیست می کنیم تهوع آور بود که سیمای دروغ را بنگریم،  تا کی دروغ؟

 هر روز که در سیمای خیال آباد می نگریم پیشرفت  و توسعه می بینیم  و هر ان که بر واقعیات کشور می نگریم رکود و کساد و تبعیض !. همین امروز اعلام شد سرانه درامد سالیانه هر ایرانی 13000 دلار است و من هرچه  ریال های حقوقم را محاسبه  کردم و هر چه دلار را بدبخت،  باز به حوالی این رقم هم نرسیدم ، دروغ تا کی؟ من متاسفم که بگویم فضای دروغ در این کشور روز به روز در حال توسعه است . در همین دیدار اخیر رهبری با کارگران وقتی وزیر مشغول دروغ بافی برای ارائه به رهبری بود بارها مورد اعتراض کارگران قرار گرفت و البته عجیب نیست که این دیدار در محلی پرت و با پوششی ناقص برگزارشد!

این درد باید به کجا برود که کسانی بفهمند کشور مشکل دارد؟ کجاست موتور ملی که رهبر انقلاب از ان بازدید کرد؟ کجاست حمایت از حقوق کارگر و عدالت؟ شعار مبارزه با تبعیض را چه کردند؟

درسال تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی آن چیزی که من در ابتدای آن دیدم فقط یک چیز بوده و هست:

دروغ، دروغ، دروغ

والعاقبة للمتقین